محیط کشت SIM
ترکیبات اصلی محیط کشت SIM شامل پپتون که منبع اسیدهای آمینه و نیتروژن است می باشد. پپتون همچنین پیش ساز برای تولید ایندول را فراهم می کند. عصاره مخمر ویتامین ها و فاکتورهای رشد لازم را تامین می کند. آهن دار کردن محیط با استفاده از ترکیباتی مانند سولفات فرو آمونیوم یا تیوسولفات سدیم صورت می گیرد. تیوسولفات سدیم می تواند به عنوان یک ماده احیا کننده و همچنین منبع گوگرد عمل کند. دکستروز یا گلوکز به عنوان منبع کربوهیدرات قابل تخمیر در مقادیر کم وجود دارد. عامل جامد کننده محیط آگار است که در درصد بسیار پایینی حدود ۰٫۳ تا ۰٫۴ درصد استفاده می شود. این درصد کم آگار محیطی نیمه جامد ایجاد می کند که امکان بررسی حرکت باکتری ها را فراهم می نماید. در نهایت آب مقطر حلال اصلی تشکیل دهنده محیط کشت است.
اهمیت موارد مصرف و کاربردهای محیط کشت SIM
اهمیت اصلی محیط کشت SIM در توانایی آن برای انجام سه آزمایش مهم تشخیصی از یک اینوکولوم واحد است. این محیط به طور گسترده در آزمایشگاه های میکروبیولوژی بالینی و صنایع غذایی برای کمک به شناسایی باکتری های گرم منفی روده ای به کار می رود. متخصصان آزمایشگاهی از این محیط برای افتراق اعضای جنس های سالمونلا شیگلا پروتئوس کلبسیلا و اشریشیا استفاده می کنند. موارد مصرف آن شامل بررسی نمونه های مدفوع نمونه های خون نمونه های ادرار و سایر نمونه های بالینی مشکوک به عفونت با انتروباکتریاسه می باشد. همچنین در کنترل کیفیت مواد غذایی و آب کاربرد دارد. با استفاده از نتایج حاصل از این محیط در کنار سایر تست های بیوشیمیایی می توان به شناسایی اولیه یا تاییدی باکتری های بیماری زا رسید. تشخیص نهایی اغلب نیازمند انجام یک سری کامل از تست های بیوشیمیایی و یا روش های مولکولی است.
مکانیسم و روش تشخیصی و افتراق باکتری ها در محیط کشت SIM
محیط کشت SIM از طریق ارزیابی سه ویژگی مجزای بیوشیمیایی و فیزیولوژیکی باعث افتراق باکتری ها می شود، تولید سولفید هیدروژن باکتری هایی که قادر به تولید آنزیم سیستئین دسولفوراز هستند آمینو اسید سیستئین موجود در پپتون را تجزیه کرده و سولفید هیدروژن آزاد می کنند. سولفید هیدروژن تولید شده با یون های آهن یا سرب موجود در محیط واکنش داده و رسوب سولفید آهن یا سرب به رنگ سیاه ایجاد می کند. مشاهده این رنگ سیاه در امتداد خط کشت نشانه مثبت بودن تست H2S است. باکتری هایی مانند سالمونلا تیفی موریوم و برخی از سروتیپ های پروتئوس میرابیلیس این تست را مثبت می کنند. در مقابل اشریشیا کلی و کلبسیلا پنومونیه معمولا نتیجه منفی دارند.
حرکت یا موتیلیتی درصد کم آگار در این محیط یک ماتریکس نیمه جامد ایجاد می کند که به باکتری های متحرک اجازه حرکت و انتشار از خط کشت اولیه را می دهد. برای انجام این تست باکتری به صورت خطی در عمق محیط یعنی به صورت فروبری یا استاب کشت داده می شود. باکتری های متحرک مانند پروتئوس ولگاریس و اشریشیا کلی در تمام محیط منتشر شده و آن را کدر می کنند. باکتری های غیر متحرک مانند شیگلا ها و کلبسیلا پنومونیه تنها در امتداد خط کشت اولیه رشد کرده و محیط شفاف باقی می ماند.
تولید ایندول باکتری هایی که آنزیم تریپتوفاناز را تولید می کنند اسید آمینه تریپتوفان موجود در پپتون را به ایندول پیروویک اسید و آمونیاک تجزیه می کنند. پس از دوره انکوباسیون معمولا ۲۴ تا ۴۸ ساعت معرف کواک یا ایندول که حاوی پارافنیلن دی آمین و اسید کلریدریک است به محیط اضافه می شود. در صورت وجود ایندول رنگ قرمز گیلاسی در سطح محیط تشکیل می شود که نشانه مثبت بودن تست است. نتیجه منفی به رنگ کهربایی باقی می ماند. اشریشیا کلی معمولا ایندول مثبت است در حالی که سالمونلا انتریکا و کلبسیلا پنومونیه اغلب ایندول منفی هستند.
ملاحظات تخصصی محیط کشت SIM
باید توجه داشته باشند که کشت اولیه در محیط SIM باید به صورت فروبری عمقی و خطی انجام شود. انکوباسیون معمولی در دمای ۳۵ تا ۳۷ درجه سانتیگراد به مدت ۱۸ تا ۲۴ ساعت است اما برای بررسی حرکت و تست H2S ضعیف ممکن است نیاز به انکوباسیون تا ۴۸ ساعت باشد. برای خواندن دقیق نتایج به ویژه حرکت لازم است محیط در برابر نور و بر روی یک زمینه سفید بررسی شود. انجام تست ایندول باید پس از دوره انکوباسیون و به صورت جداگانه انجام گردد. برخی از سویه های پروتئوس به دلیل سوارمینگ یا حرکت دسته جمعی شدید ممکن است در خواندن حرکت اختلال ایجاد کنند که می توان از محیط های مانع سوارمینگ مانند محیط MIO استفاده کرد. مثبت بودن همزمان تست H2S و حرکت به شدت مطرح کننده جنس پروتئوس یا سالمونلا است. تفسیر نتایج باید همیشه در چارچوب سایر یافته های کلینیکی و نتایج تست های بیوشیمیایی تکمیلی مانند TSI اوره IMViC و تست های آنتی ژنی یا مولکولی صورت گیرد. کنترل کیفی محیط با استفاده از سویه های مرجع مانند اشریشیا کلی برای حرکت و ایندول مثبت و سالمونلا تیفی موریوم برای H2S مثبت و حرکت مثبت و شیگلا فلکسنری برای حرکت منفی و ایندول منفی ضروری است. با رعایت این پروتکل ها محیط کشت SIM به عنوان یک ابزار تشخیصی سریع مقرون به صرفه و قابل اعتماد در شناسایی اولیه باکتری های گرم منفی روده ای عمل خواهد کرد.
بدون دیدگاه